B 4: Boterea eta nagusitasuna

Arratsbera(Igandeko ebanjelioa: Mk 1, 21-28)

Jesusek bildu ditu bere lehenengo ikasleak. Eta erreinua eraikitzen hastera doa, horretara etorri baita. Eta, hasteko, juduen leku adierazgarrienera doa, sinagogara. Han irakasten zuten maisuek legea. Han ikasten zuen judu jator batek judu izaten. Larunbatero han egiten zuten topo Legearen Jainkoarekin, beren Jainkoarekin. Iraganeko historiaz mintzo ziren, lehen gertatutakoaz, Israeli Jainkoak egindakoaz.

Han azaltzen da Jesus. Jesus ere irakasten azaltzen da Sinagogan. Baina han dauden judu haiek berehala sumatzen dute zerbait berezia. Ez dira ari maisu arrunt bati entzuten. Honek badu zerbait beste irakasleek ez dutena. «Nagusitasuna» ikusten diote. Jesusena ez da irakaspen arrunta, ez baitzuen beste idazlariek bezala irakasten. Jesusi «nagusitasuna» ikusten zaio, «itzala» dauka.

Eta Markosen betiko ardura da, Jesusen hitza egintzez baiestea. Jesusen hitza ez da hitz hutsa, hitzetan geratzen den aho-jarduna. Jesusek esaten duena egin egiten du. «Espiritu gaiztoaren menpe zegoen gizon bat» jartzen zaio aurrean. Jesusek esaten duenari egia kendu nahi dion espiritu gaiztoa da, gaizkiaren presentzia suntsitzailea. Eta borroka sortzen da. Espiritu gaiztoak ere antzeman dio Jesusen nagusitasun bereziari. Eta Jesusek dakarren erreinuari aurre egiten dio. «Gu hondatzera al hator?».

Jesusek badaki zertara etorri den eta zein duen bere egitekoa: «Isil hadi eta irten horrengandik». Jesusek isilduko du gaizkia. Jesusek jango dio barrutia espiritu gaizto eta gaizkileari. Aitaren nahia eta gogoa gizakiaren duintasuna eta askatasuna baita. Gaizkia bere amorruan bihurritzen da eta bere ezinean igartuko da. Jesusen lana gaizkiak harrapatutako guztiei Jainkoaren ontasuna erakutsi eta eskaintzea da. Horretara etorri da eta hori egingo du.

«Zer dugu hau? Irakaspen berria, eta nolako nagusitasunez emana gainera! Espiritu gaiztoei ere agintzen die eta hauek esana egiten!». Hau da jende gaixoari bihotzetik ateratzen zaion aitortza eder eta apala. Azkenean, Jainkoaren on-promesa betetzen hasi dela ematen du. Itun Zaharraren amets eta esperantza luzeek azkenean betetasuna lortuko ote dute? Jainkoaren ordua orain hasi ote da? Kafarnaumgo sinagogan eta larunbateko jarduera arruntean, zerbait berezia eta uste ez zena gertatu da!

Gure Eliza Jesusen erreinu askatzaileari segizioa egiteko dago. Orduan Jesusek bezala, gaur gure eginkizuna gaizkiari borroka egitea da. Baina, inoiz gutxitan bezala sentitzen dugu ezina. Gure hitzak indarra galdu du, Gure mezuek ez diote jendeari askatasun-sena transmititzen. Zer ari zaigu gertatzen? Igandeko gure sinagogan zergatik ez zaio Jesusi «nagusitasuna» ikusten? Gaurko gizartean erabat galdu dugu «nagusitasuna», «itzala». Ez dugu ezer adierazten nonbait!

Bien bitartean, gure hierarkia garai bateko aginte eta botereari nola eutsiko itolarrian! Kaleetan Elizak bere «itzala» nola erakutsiko! Alegia, bere adierazgarritasunari nola eutsiko! Agintearen eta boterearen kontua izango balitz bezala! «Nagusitasuna» eta «itzala» errekuperatu behar ditu. Eta hori ez da boterez egiten, gaitzaren kontrako borroka serioki planteatuz baizik. Pertsonak askatuz. Txikiak errespetatuz. Zapalduak duinduz. Baliogabetuei balioa erantsiz.

Daukaguna ondo-gaizki mantenduz; betikoari ahal den neurrian eutsiz; betiko esaldiak errepikatuz; horrela, ez dugu askatasun-senik erakutsiko, eta gure guztia ezerezean bukatuko da. Bukatu eta agortu diren eskemetan gabiltzala esango nuke. Ez al daukagu ezer berririk eskaintzeko? Ez al daukagu zerbitzuaren «nagusitasuna» lortzeko grinarik? Ez al daukagu argi askatzailearen «itzalik»? Dauzkagun indar txikiak zertan xautu begira dezagun ongi. Eta gure indarrekin zer erakutsi nahi dugun ere bai. Baina, horretan ongi bereizi ditzagun boterea» eta «nagusitasuna», ez baitira gauza bera

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada.