Bederatziurrena 9: Esperantza zerbitzaria da

Esperantzari gagozkiolarik, eta esan ditugunak esanda, halako arrisku bat badugula iruditzen zait, eta arriskua da, esperantza bakoitzak beretzako birtute bezala ikustea. Esperantzaren sujektu bezala «ni». Baina kristau-esperantzak jartzen digun eginkizuna, «ni» hori «gu» bihurtzea da. Eta gu horretan, gizakiok ez ezik kreazio osoa ere sar­tzen da.

Esperantzaren izaerari berari dagokio ingurukoen etorkizunaren ardura eta interesa izatea. Normala, itxaropena maitasunari estu lotua dagoenez. Eta esperantzak, gainera, bere dinamikari eutsi nahi badio, «esperantza ororen kontra espero izanez», sinesmenari lotua iraun beharko du beti. Esperantzak, sinesmenak eta maitasunak, bata bestearen eskutik doazen hirukotea osatzen dute.

Esperantza jatorrak, kontuz ibili behar du ihesbide faltsuetan galdu gabe. Giza bihotzak desio hain sakonak ditu, ez da zaila asegarrien bila harat-honat ibiltzea, bidea galduta. Gizadiaren zorion betea bilatzen duten giza utopien historia luzea hor dago. Hor daude terapia eskaintzen duten dei gezurrezkoak. Hor daude automedikazioa, farmakoak, lasaigarriak, alkohola, drogak… Terapia eskaini eta kalamidade sozial galanta eragin!

Erlijiozko irtenbide faltsuak ere izan dira eta badira. Benetako ahalegin zintzoen ondoan, lotura handiagora daramaten joku erlijiosoak dira. Hain da erraza nonbait gure desio handia engainatzea!

Honek guztiak erakusten digu gure esperantzak beti Jainkoaren Hitzari lotua joan behar duela. Hor dauzkagu eder asko Profeten pro­mesa-hitz dotoreak! Argi-ilunetan bizi garen bitartean, Jainkoaren Hi­­tzak eusten digu argitan eta itxaropenean. Gaur gure eliz elkartean esperantza gehien eragiten digun errealitatea, Jainkoaren Hitzaren in­guruan sortu diren taldeen kopurua da. Leial jarraituko al dute!

Era honetan sendotutako esperantzak zeregin ederra dauka gaurko Elizan eta gaurko gizartean, esperantza zerbitzatzea. Esperantzak giza historian txertatua behar du bizi, eta horrek misio jakina ematen dio gizon-emakume guztien artean.

Aurrena, Elizaren esperantza hauspotzea. Jesusek esan zigun zein­tzuk ziren erreinuaren ezaugarriak: gaixoak sendatzen zirela, herrenak bazebiltzala, gorrek entzuten eta itsuek ikusten zutela eta pobreei Berri Ona hots egiten zitzaiela. Itxura eskasean izanda ere, egintza harrigarriak! Gaur ere ezaugarri eskasak bizi ditugu Elizan, baina ez dugu eskandalizatu behar itxuragatik. Kontua da, ezaugarri apalez izanda ere, Jesusen Berri Onaren eskaintza handia ahaleginez egitea.

Eta bigarren, gizartearen esperantza kontsolatzea. Badakigu gizartean ez zaigula leku oso bistosoa uzten. Eliza ahuldua dago gure Europa zaharrean. Baina, oraindik ere Elizak badu zer eskainia eta zer emana. Eta, batez ere, Jesusen Berri Ona daukagu eskaintzeko. Ateak ixten zaizkigula eta, ezin dezakegu gizartea Jesusen Berri Onik gabe utzi.

Bakoitzak, gauden lekuan eta daukagun bidez, esperantza zerbitzatu behar dugu gizarte honetan. Kristau politikariak politika leiala eginez. Kulturan ari denak kultura gizalegezkoa eginez. Gizon edo emakume publikoak, guztien arteko baketzea eta berradiskidetzea bultzatuz. Komunikabideetan ari diren kristau kazetariek ere ez lukete ahaztu behar asko daukatela egiteko gizarteari esperantzan eusteko.

Gure herria, esperantza zauritua daukan gure herria, mezu esperan­tzazkoen beharrean dago. Eta guri dagokigu esperanntza hori zerbitza­tzea gure Elizan eta gure herrian. Denon artean, bideratuko ote dugu azken aldiko Esperantza betea!

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada.